Türkiye’de Kentsel Gerontoloji ve Çok Düzeyli Yönetişim: Ulusal Politikalar ve Büyükşehir Belediyeleri Stratejik Planları Üzerine Bir Analiz

Çiğdem Tuğaç

Öz: Türkiye’de hızla artan demografik yaşlanma, yaşlılık politikalarının kentsel planlama, yönetişim ve sosyal politika ekseninde bütüncül bir yaklaşımla yeniden ele alınmasını gerektirmektedir. Bu çalışma, Türkiye’deki yaşlılık politikalarını kentsel gerontoloji perspektifi ve çok düzeyli yönetişim çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Nitel belge analizine dayanan bu çalışmada, ulusal politika belgeleri ve 30 büyükşehir belediyesinin 2025–2029 dönemini kapsayan stratejik planları, kentsel gerontolojinin temel bileşenleri ile yerinde yaşlanma ve yaşlı dostu kent paradigmaları temelinde incelenmiştir. Araştırma bulguları, ulusal ve yerel politika belgelerinde yaşlılık politikalarının kentsel gerontolojinin temel unsurlarını söylemsel düzeyde içermekle birlikte, yerel düzeydeki politikaların ağırlıklı olarak geleneksel bakım hizmetleri ve sosyal yardım odaklı olduğunu; buna karşın aktif yaşlanma, yönetişimsel katılım ve mekânsal adalet gibi boyutların kurumsal kapasite sınırlılıkları ve veri temelli planlama eksikliği nedeniyle ikincil planda kaldığını göstermektedir. Çalışmada, kentsel gerontoloji yaklaşımı doğrultusunda yaşlı dostu kentekosistemlerinin inşası için yerel yönetimlerde gerontolojik uzmanlaşmanın kurumsallaştırılması ve çok düzeyli yönetişim mekanizmalarının etkinleştirilmesine yönelik politika önerileri sunulmuştur.

Anahtar kelimeler: Kentsel gerontoloji, Yaşlılık politikaları, Çok düzeyli yönetişim, Yerinde yaşlanma, Yaşlı dostu kentler

Çiğdem Tuğaç
DOI: 10.29224/insanveinsan.1910503
Yıl 13, Sayı 42, Yaz 2026


Tam metin / Full text
(Türkçe)

[post-views]
10 Downloads


Creative Commons Lisansı
Bu eser Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.